Bumerang

                        

  Ne güzel eliyorlar ne de güzel görünüyorlar;hiçbir şey olmamış gibi tertemiz,saf..Timsah gözyaşlarıyla kendilerini bağlıyorlar diğerine..Rahmanı anıyorlar..Herkes birbirinden razı..Etraflarında şakşakçılar..

  En güzeli ne,biliyor musun;onlara biraz zaaflarından söz et ve onları sinirlendir..Sonra seyret;seninle kalıcı mı yoksa geçerken uğramış mı..Onları dene;müsvette mi kalacak ya da güzel bir roman mı olacak..Sabırlı ol ve bekle çünkü bumerang misali;kim kimin haline dönecek..Hele bir de ok yaydan çıkınca o büyük konuşmaların altında bir pire misali ezilmeden..Dadandığı ite dolanıp kaşındırır durur..Hayat işte..Kimine bugün kimine yarın güler ama o var ya yaradan;"O"nu anarlar bolca..İş bu..Belki de yaradanın kulunu anması asıl mesele..Ayırmak kesinlikle şeytan işi eti tırnaktan..Hele ki acı olan tırnağın da dünden razı olması ve kınıyorum ner'den geldiğini unutanları,yatağına melek gibi uzanıp şeytani kalkanları..

Kendin gibi olma..

  İnsanın başkasından öğreneceğinden çok kendi yaşadıkları ve yaşayacakları en büyük tecrübe ve merak edilen bir şey..Çünkü ben kendimde hiç bilmediğim bir beni keşfediyorum.İnsan hiç yaşamadığı hiçbir fikri olmadığı her bir olayda cahil,ürkek ya da yırtıcı bir kaplan olabiliyor.Aslında hepimiz hayatımızı sorunsuz,huzurla sakin geçirmek niyetindeyiz.Ama yola çıktık bir kere..Kendimiz dışında hayat denen bu yarışta rakibine bakarak onunla oyalanarak onun gelgitleri,tökezlemeleriyle zaman kaybetmemek yarışın kuralı..Yani kişi kendi yolunda hedefe kilitlenerek kendi gelişimini ve hayatın ona getirdiklerini kibarca kabul ederek bir gün işe yararcasına bir yere not almalı..Çünkü sayıya vurduğunda yaşamın asgari yetmiş,seksen sene olduğunu düşünürsek sanıyorum,sakin olmakta yarar var.Yılları düşünerek saniyeleri,kısa zamanları heba etmek insanın kendine verdiği en büyük zarar..Yaşam ne zaman son bulur;kesinlikle bilemeyiz.. 

  Bizler değişmiyoruz;değiştirmek istiyoruz..Bugün hepimizin kaygısı var.Kendimize bile itiraf edemediğimiz hep olmasını istediğimiz bir sürü hayallerimiz var.Ama bir türlü beceremiyoruz yetinmeyi..Kendi içimizde kendimizi bile barındıramıyoruz.Kim bilir,kaç kişi ömründe çıldırma noktasına gelmiştir..

  Kendisini ifade edip derdini,sıkıntısını paylaştığında bu diğer bir kişiye çok basit gelebilir.Senin çıldırdığına o talip olabilir.Yani herkesin derdi birbirine farklı gelebilir.Ne de olsa farklı hayatlar,çocukluklar ve mekanlar..Mutlaka etkilenir insan her olaydan ve yaşamdan farklı kişilikler çıkar..

  Ben kendime göre farklıyım.Mutlaka diğeri de öyle..Aynı çiçek bahçesinde renkli,ayrı ayrı kokan çiçekler gibi..Ya da bir meyve misali;büyümek için mevsimini bekleyen..Yapabildiğimi karşımdakinden mutlaka istemek belki de bencillik olur.Çünkü bu fıtrat meselesidir.Yani bir ile ikinin aynı olmadığı gibi..

  Sadece yapabildiğimiz ya da mutlaka yapmamız gereken karşımızdakini gerçekten anlayabilmek..Bunun için çaba göstermek..Bazen;"Kendin gibi ol." deriz ya;aslında öyle değil..Lütfen kendin gibi olma..Çünkü özünde kaba saba,saçma sapan ya da oturmasını kalkmasını bilmeyen birisidir veya birisiyizdir.O yüzden tedbirli olmak her zaman geliştirir..

Üç Harfli

  Ah aşk,sen kimlerin ağzındasın sakız gibi..Anlatılırsın dilden dile..Hele bu zamanda ayaklara paspas..Kimi evladına aşık kimisi sevgiliye kimi mevlaya kimi doğaya..Her ne olursa olsun;aşk çeşit çeşit ama hepsi kendi içinde farklılık gösterir..

  Aşk incitmemek değer vermek onurunu yerlere düşürmemek aşk sevdiğini ele güne rezil etmemek yeri geldiğinde fedakarlık etmek aşk bütünlük demek..Bölük börçük;kaba saba,çirkin kelimelerle anlatılamaz..Aşk iki seveni büyütür..Eğer gerçekse problemleri çözdürür..Yeri gelir,yaratıcılığı çoğaltır;yeri gelir,affeder;yeri gelir,onun için büyük savaş verir..Aşk öyle senin dediğin gibi parçalamak ve yok etmek değildir ya da bencillik,ikiyüzlülük asla..Olduğun gibi..N'asıl bulduysan öyle..Aşk canlı bir duygudur..Kırıldıkça eğilir,eğildikçe sürünür,anlamını yitirir ve alışkanlığa dönüşür..Sevgi yoksa içinde mecburiyete dönüşür ve birbirine hayatı dar eder;kaprisler,çocukca saçmalıklar,lakap takmalar,tahammül edememe ve sonuç hüsran..İte kaka,içi boşalmış bir kalp;zedelenmiş..

  İnsan aşkla kafayı bozmuş ve gelecekte aşkın tanımı arşivlerde kalacak soyu tükenmiş dinazorlar gibi..İnsan sadece hayvani eylemlerini gerçekleştirmek için birbirine ihtiyaç duyacak..Robotik,duygusuz,ruhsuz ve üç harf sembolik bir ödül gibi en çok sevene verilir..Aşk zedelemez,parçalamaz,güvenir,incitmez ve onu korur daima..Yürek işidir,zordur;her yiğidin harcı değildir..Layık olan başarır..Gerçekte başaran Allah aşkını da bulur..

Pembe Gözlük

  Senin gözünle bakmak isterdim dünyaya;lay lay lom..Ey çocuk..Ne kadar eminsin korunacağından..Düşünce kaldırılacağından..Lütfen bana da öğret oynadığın oyunları..Hiçbir şey yokmuş gibi ne bir kaos ne bir savaş..Sen yine de oynarsın oyunlarını çünkü eminsin..Biri seni korur;elin,kanadın olur..Bana da öğret,n'asıl oynarım bir savaşın içindeyken oyunlarımı..Kuralını ben bulamadım.. Pembe gözlüklerimi çoktan kaldırdım..Hatta artık uzakları hayal ederken yakını göremez oldum..N'asıl oluyor,bana anlat;ne oluyor orada..Senin gördüğün benim yine göremediğim..Sen gelecekten geldin;bilirsin..Söyle,hayata umutla bakabilir miyim..Teminat var mı yarına,plan kurabilir miyim..Söyle lütfen,bir gün ben de sen olabilir miyim..İnanabilir miyim tekrar..Yeniden doğabilir miyim..

Yankı

  Hani ırmaklar akar ya;nerelerden geldiği belli olmayan..Geçtiği üstünden ne varsa tadını alır,ulaşır doğaya su misali..Hani henüz ölmedik ya da olmadık..Birbirimizin hayatlarından geçerken hissettirdiğimiz ne varsa yankısıyız onun..Sesi hiç bitmeyen ömür nihayet olana dek..

  Belki de giymek istemediğimiz bir giysi bu..Hani deli misali;kendine ve başkalarına zarar vermesin diye elini kolunu bağlayan bir giysi..İşte o zaman zapt edilip ıslah için gönderilir..Anlayan çabuk şifa bulur;anlamayanın o giysi içinde yaşamı son bulur..Renksiz,ahenksiz,boşluğu dolduran..

Her şeyin başı öteki..

  Hayatta kandırıyoruz.;kandırılıyoruz..Kendimizi,şeklimizi,şemalimizi belirleyen sorunlarla boğuşma hali..Ne anlatıyoruz?N’asıl davranışlar tekrarlıyoruz?Korkuyoruz kendimizden..Anlatıyoruz,devamlı anlatıyoruz..Sürekli ahkâm kesiyoruz..İkinci kişi hep şaibeli;paranoya..Güven duygusu eksik;hep bir başkası suçlu..Daha kolay bu seçim..Daha güzel uyursun,rahatsın çünkü onun suçudur bu..Onun yüzünden olmuştur..Ne olduysa odur her şeyin başı..Daha kolaydır onu suçlamak..İşler iyi giderse onun katkısı yoktur..Kötüyse o suçludur çünkü odur o..

  Hepimiz birbirimize göre oyuz..Birbirimiz üstünde ne kadar etkiliyiz bazen ama fark şu gözden kaçırıyoruz,bizi şu anki biz yapan mutluysak ben;mutsuzsak o dememiz..Bencillik..Hep bir yere ait olma hissi..İzleniyormuşçasına hep tetikte..Samimiyet,modası geçmiş tabu..Kandıralım;kandırılmaya hazır olalım..Yeter ki günü kurtaralım..Uzun vade önemli değil çünkü yine n’asılsa onun suçu olacak..O zaman hayatta etkisiz eleman olmaya devam..Resmi gösteren çerçeve gibi..

        

Seç kendini..

                   

 Boş sözler..Anlamsız,bölük börçük hayaller..Arada sırada seni yoklayan samyeli misali mutluluk..Kim kaybetmiş ki sen bulasın;bulsan da emanet gülücükler..Ne kadar kolay değil mi başkasının üzüldüğünü küçümsemek..Senin üstünde n'asıl dururdu..Belki de üstüne cuk otururdu ama şanslısın bana göre..O kadar gururlusun.Yanmayınca canın ne kadar da deli akar kanın..Ne kadar uzak sana;eminsin kendinden..Sen biliyorsun;hesap kitap net,saltanatın diğerine olmuş illet..Birileri acı çekiyor,birileri ağlıyor;ne kadar anlamsız geçmiş olsun demek..Ona da ne kadar iyi gelir senin boş vaatlerin..O vermeye kıyamadığın zamanından çalamadığın saatlerin..Lütufta bulundunuz;neydiniz,ne oldunuz..Aklınız sıra insanlık görevini yerine getirdiniz..Akıllan..Bir yerlerde hayat bitiyor.Bastığımız toprak ayağımızın altından gidiyor.Görevini yap,görevini yap;parçalan..İnsanlığa yararlı olacağın işte şu an..Vaktini ihtiyacı olana ayır;tatlı söz söyle,mazlumu kayır..Kendine iyilik yap;işe yara,faydalı ol..Sapla samanı karıştırma;üç günlük dünya..Aynaya bak ve sen kendinle dalga geç..Unutma;umursamadıkların senin gelecekteki kendine yapmadığın yatırımların..Bahçede ya bir çimen ya bir ayrık otu ya da onların arasından süzülen gül misali..Seç kendini..Ben öyle yapıyorum..

Tekleyen Hayatlar

  Ne olur,farkında olalım..Hayat kimine göre o kadar uzun ki mutsuzluğun dibine vurmuş yaşamadığı acı kalmamış ama hala gelecekten umudu var.Yaş kemale ermiş beden işlevini yitirmiş ruh teklemekte,algı ara sıra gelmekte,hiçbir ihtiyacını kendi görememekte ve mutlaka birine muhtaç bir yaşam..O bununla denenmekte..Rahman ona verdiği nefesi unutmuşcasına..Başka kullara daima tetikte.."Mevlam ne eyler,eylerse güzel eyler.." diyip onun sırlarına vâkıf olmak akıl kârı değil.Her an hazırlıklı olmak..Ölümün n'asıl,ne zaman ,nerede geleceği belli olmuyor.Yani sırayla değil,bilinmiyor.Üzgünüm her şeyi dert ettiğime..Kaygılarıma üzgünüm..Üzdüklerime değmiyor hayat,değmiyor..Tam da her şeyi yoluna koymuş çocuklar ve gelecek planlar,mutlu günler,hayal ettiği uzun yıllar,çocuklarının mürüvveti,güzel bir aile..Yaşantısını aldığı bir haber altüst eder..Amansız bir hastalık..Doğaya sesleniyorum;ne olur yapma,üzme,ağlatma,kahretme,sinsice içimize girme..Endişelerle yaşadığımız hayatı birbirimize kahrederek geçirtme..Bizi vesveseye boğma..Sevgi..Sevgi..Onu iten nefretle..Şu üç günlük hayatı dar etme;yaşamak isteyeni gönülsüz öldürme.Onun hayalleri var,onun sevenleri var,onun yarım kalan mutlulukları var..Ya Rahman,Ya Rahim..Beni duy..Biz senin kulunuz..Bizi kendimize bırakma..Nefsimize köle etme..Hangisi bizim için hayırlı;biz bilemeyiz,biz hiçiz..Seninle senin ışığınla ancak aydınlanırız..

Hangi bina depremlere sürekli dayanır?

  Yaşadığım hayatı gizli yaşamak isterdim.Düşmanlarım sevinmesin;dostlarım,ailem üzülmesin.Ketum olsaydım;hiç kimse bilmeseydi gülmeden önce taze ağladığımı..Kimine göre hayellerim şımarıkça..Kimine göre yaşantım yok olma sebebi..Ama her şeyin vardır elbet bir sebebi..Ya arkana bakmadan gitmeyi bilmeli ya da razı olmak kaderin umarsızca sana hazırladıklarını sevmeli..Ya Allah diyerek;"Sıkıntı veriyor çünkü beni seviyor.."diye iç çekmeli;sevinmeli..Kazanırsın belki ahireti ya da sorgularsın;"Neden ben?Yaşam ne?Niye geldik?Ne için savaş veriyoruz?Elimizde ne kalacak..Ömür dediğin yarını var mı?Sıkıntılar son mu?Hangi bina sürekli depremlere dayanır?" 

   N'asıl bir temel ki bu;demiri sağlam,kumu öz,yıkılmaz..Tepesinde geceleri yıldızları,nurlu ayı etrafında..N'asıl bir bina ki bu;herkesin muradı,evi,dünyası zekice inşa edilmiş;saf,duru,halis,temiz..N'asıl da anlatılmış dilden dile..Yaşam emredilmiş.Her şey bana kalmış.Benim savaşım elimdekilerle yoluma devam etmek..Duygularım ve mantığım..İstediğim mert bir kader;adaletli..Savaşırım;atik ve çevik..Cesaretim;aldığım nefesim..Ve ben susuyorum;o konuşsun,biz dinleyelim..

Profesyonel İnsan

 Hişt,pişt! Or'da mısınız?Yandınız o zaman..Yine ben..Bu akşam şikayetlerim dile geldi.Beni kimler dinlerse yaşamı onlara şikayet ediyorum.Benimle mukabele edebilecek biri var mı?

  Çok zor diyorum;çok zor,çok zor..İyi kalmak çok zor..Kolayı da var bunun.Alabildiğine kötü olmak..Bağırmak sorun çıkartmak kırmak dökmek yani kısacası parçalamak hayatı..Ayağımın altında ezmek..Bütün yanlışlarımla yol almak..Karanlık bir ormanda pili bitmiş bir fenerle ne kadar gidilebilirse..Bir yanım gülüyor;bir yanım feryat figan.."Hah!"..Tam;"Aradığım adresi buldum.."derken kaybettiğim şehirlerim..Tam da bütün dağları,uzak diyarları aşmayı isterken akabinde bir arpa boyu ileriye;bir ömür hep geriye,geriye..

  Gelişmiyorlar;öyle bakıyorlar..İstiyorlar;vampir gibi yaşamın kanını emiyorlar..Törpülüyorlar;hayallerini,gençliğini,tekrar doğuşunu,yaratıcılığını öldürüyorlar..Seni,beni,onu,vs. inkar ediyorlar..Yaratılış özelliğini,yolculuğunu,bulmayı umduğunu hep geceltiyorlar..Duyguların tavan yaptığı anda;"Rahmaniyim.Tamam,şimdi.."..İstemediğim;irkildiğim çirkin renkler,korkutucu atmosfer..İşte o zaman;"Şeytaniyim."..

  Hep toplamalıyım dağınıklıklarımı..Kendim zor gelmez bana..Eksenimde her an döndüğüm fırtınalarım,depremlerim,üzüm üzüme baka baka kararır misali ektiğim nefretlerim,biçtiğim şüphelerim çok sadık bir uşak gibi yıllarca peşimde..Ben yolculuktayım.Uzun süreli bir kabustayım.Uzatmaları oynamaktayım.Çok zor;iyi kalmak..Hele bir de farkettiler mi otuz iki dişimi gösterdiğimi;hasetçilerin gözündeyim.Çaktırmadan mutluluk yakalamak benim profesyonelliğim.Çünkü ben eğitiliyorum.Çünkü ustam çetin,katı;hiç göz açtırmıyor,hiç yüz vermiyor.Benden bir şey istiyor.Ama ben henüz bir olamadım.Ben toparlanamadım.Düşüncelerim bütün evreni geziyor.Her yeri tecrübe ediyor.Her duyguyu hissedebiliyor.Ve vakti geldiğinde tekrar bedende yer buluyor.Bunları düşünebiliyorum.Bunları ifade edebiliyorum.Uzakta ne varsa -dert,keder;mutluluk- anlayabiliyorum da yakınımdakileri algılayamıyorum bile..Çok zor;iyi kalmak..İyiyim;anlatabildiğim kadar..Düşünebildiğim,görebildiğim kadar..Ve her gün güneş tekrar doğduğunda sen de hazırsın şunları duymaya;"Yapamadım;sen yap..","Giyemedim;sen giydir..","İlaçlarım ner'de?","Hey,suyum ner'de?","Acıktım,yemek yap..","Bu bana iyi bakmıyor..","Ya benden bir şey olmayacak..","Banane,ben yapmayacağım..".Yani senden beklenenler..Ve yine çok zor;olmadığında olamayacağını bildiğin senler..Ben profesyonelim;yine bulurum,çaktırmadan mutlu olurum..Çünkü görürlerse otuz iki dişimi;yüz alırlar,başıma çıkarlar,şımarırlar..Küçülürsün,değersizleşirsin ve zorlanırsın.Çaktırmadan iyi kal..Yaşama yüz verme o kadar..