Boş sözler..Anlamsız,bölük börçük hayaller..Arada sırada seni yoklayan samyeli misali mutluluk..Kim kaybetmiş ki sen bulasın;bulsan da emanet gülücükler..Ne kadar kolay değil mi başkasının üzüldüğünü küçümsemek..Senin üstünde n'asıl dururdu..Belki de üstüne cuk otururdu ama şanslısın bana göre..O kadar gururlusun.Yanmayınca canın ne kadar da deli akar kanın..Ne kadar uzak sana;eminsin kendinden..Sen biliyorsun;hesap kitap net,saltanatın diğerine olmuş illet..Birileri acı çekiyor,birileri ağlıyor;ne kadar anlamsız geçmiş olsun demek..Ona da ne kadar iyi gelir senin boş vaatlerin..O vermeye kıyamadığın zamanından çalamadığın saatlerin..Lütufta bulundunuz;neydiniz,ne oldunuz..Aklınız sıra insanlık görevini yerine getirdiniz..Akıllan..Bir yerlerde hayat bitiyor.Bastığımız toprak ayağımızın altından gidiyor.Görevini yap,görevini yap;parçalan..İnsanlığa yararlı olacağın işte şu an..Vaktini ihtiyacı olana ayır;tatlı söz söyle,mazlumu kayır..Kendine iyilik yap;işe yara,faydalı ol..Sapla samanı karıştırma;üç günlük dünya..Aynaya bak ve sen kendinle dalga geç..Unutma;umursamadıkların senin gelecekteki kendine yapmadığın yatırımların..Bahçede ya bir çimen ya bir ayrık otu ya da onların arasından süzülen gül misali..Seç kendini..Ben öyle yapıyorum..
Ne olur,farkında olalım..Hayat kimine göre o kadar uzun ki mutsuzluğun dibine vurmuş yaşamadığı acı kalmamış ama hala gelecekten umudu var.Yaş kemale ermiş beden işlevini yitirmiş ruh teklemekte,algı ara sıra gelmekte,hiçbir ihtiyacını kendi görememekte ve mutlaka birine muhtaç bir yaşam..O bununla denenmekte..Rahman ona verdiği nefesi unutmuşcasına..Başka kullara daima tetikte.."Mevlam ne eyler,eylerse güzel eyler.." diyip onun sırlarına vâkıf olmak akıl kârı değil.Her an hazırlıklı olmak..Ölümün n'asıl,ne zaman ,nerede geleceği belli olmuyor.Yani sırayla değil,bilinmiyor.Üzgünüm her şeyi dert ettiğime..Kaygılarıma üzgünüm..Üzdüklerime değmiyor hayat,değmiyor..Tam da her şeyi yoluna koymuş çocuklar ve gelecek planlar,mutlu günler,hayal ettiği uzun yıllar,çocuklarının mürüvveti,güzel bir aile..Yaşantısını aldığı bir haber altüst eder..Amansız bir hastalık..Doğaya sesleniyorum;ne olur yapma,üzme,ağlatma,kahretme,sinsice içimize girme..Endişelerle yaşadığımız hayatı birbirimize kahrederek geçirtme..Bizi vesveseye boğma..Sevgi..Sevgi..Onu iten nefretle..Şu üç günlük hayatı dar etme;yaşamak isteyeni gönülsüz öldürme.Onun hayalleri var,onun sevenleri var,onun yarım kalan mutlulukları var..Ya Rahman,Ya Rahim..Beni duy..Biz senin kulunuz..Bizi kendimize bırakma..Nefsimize köle etme..Hangisi bizim için hayırlı;biz bilemeyiz,biz hiçiz..Seninle senin ışığınla ancak aydınlanırız..
Yaşadığım hayatı gizli yaşamak isterdim.Düşmanlarım sevinmesin;dostlarım,ailem üzülmesin.Ketum olsaydım;hiç kimse bilmeseydi gülmeden önce taze ağladığımı..Kimine göre hayellerim şımarıkça..Kimine göre yaşantım yok olma sebebi..Ama her şeyin vardır elbet bir sebebi..Ya arkana bakmadan gitmeyi bilmeli ya da razı olmak kaderin umarsızca sana hazırladıklarını sevmeli..Ya Allah diyerek;"Sıkıntı veriyor çünkü beni seviyor.."diye iç çekmeli;sevinmeli..Kazanırsın belki ahireti ya da sorgularsın;"Neden ben?Yaşam ne?Niye geldik?Ne için savaş veriyoruz?Elimizde ne kalacak..Ömür dediğin yarını var mı?Sıkıntılar son mu?Hangi bina sürekli depremlere dayanır?"
N'asıl bir temel ki bu;demiri sağlam,kumu öz,yıkılmaz..Tepesinde geceleri yıldızları,nurlu ayı etrafında..N'asıl bir bina ki bu;herkesin muradı,evi,dünyası zekice inşa edilmiş;saf,duru,halis,temiz..N'asıl da anlatılmış dilden dile..Yaşam emredilmiş.Her şey bana kalmış.Benim savaşım elimdekilerle yoluma devam etmek..Duygularım ve mantığım..İstediğim mert bir kader;adaletli..Savaşırım;atik ve çevik..Cesaretim;aldığım nefesim..Ve ben susuyorum;o konuşsun,biz dinleyelim..
Hişt,pişt! Or'da mısınız?Yandınız o zaman..Yine ben..Bu akşam şikayetlerim dile geldi.Beni kimler dinlerse yaşamı onlara şikayet ediyorum.Benimle mukabele edebilecek biri var mı?
Çok zor diyorum;çok zor,çok zor..İyi kalmak çok zor..Kolayı da var bunun.Alabildiğine kötü olmak..Bağırmak sorun çıkartmak kırmak dökmek yani kısacası parçalamak hayatı..Ayağımın altında ezmek..Bütün yanlışlarımla yol almak..Karanlık bir ormanda pili bitmiş bir fenerle ne kadar gidilebilirse..Bir yanım gülüyor;bir yanım feryat figan.."Hah!"..Tam;"Aradığım adresi buldum.."derken kaybettiğim şehirlerim..Tam da bütün dağları,uzak diyarları aşmayı isterken akabinde bir arpa boyu ileriye;bir ömür hep geriye,geriye..
Gelişmiyorlar;öyle bakıyorlar..İstiyorlar;vampir gibi yaşamın kanını emiyorlar..Törpülüyorlar;hayallerini,gençliğini,tekrar doğuşunu,yaratıcılığını öldürüyorlar..Seni,beni,onu,vs. inkar ediyorlar..Yaratılış özelliğini,yolculuğunu,bulmayı umduğunu hep geceltiyorlar..Duyguların tavan yaptığı anda;"Rahmaniyim.Tamam,şimdi.."..İstemediğim;irkildiğim çirkin renkler,korkutucu atmosfer..İşte o zaman;"Şeytaniyim."..
Hep toplamalıyım dağınıklıklarımı..Kendim zor gelmez bana..Eksenimde her an döndüğüm fırtınalarım,depremlerim,üzüm üzüme baka baka kararır misali ektiğim nefretlerim,biçtiğim şüphelerim çok sadık bir uşak gibi yıllarca peşimde..Ben yolculuktayım.Uzun süreli bir kabustayım.Uzatmaları oynamaktayım.Çok zor;iyi kalmak..Hele bir de farkettiler mi otuz iki dişimi gösterdiğimi;hasetçilerin gözündeyim.Çaktırmadan mutluluk yakalamak benim profesyonelliğim.Çünkü ben eğitiliyorum.Çünkü ustam çetin,katı;hiç göz açtırmıyor,hiç yüz vermiyor.Benden bir şey istiyor.Ama ben henüz bir olamadım.Ben toparlanamadım.Düşüncelerim bütün evreni geziyor.Her yeri tecrübe ediyor.Her duyguyu hissedebiliyor.Ve vakti geldiğinde tekrar bedende yer buluyor.Bunları düşünebiliyorum.Bunları ifade edebiliyorum.Uzakta ne varsa -dert,keder;mutluluk- anlayabiliyorum da yakınımdakileri algılayamıyorum bile..Çok zor;iyi kalmak..İyiyim;anlatabildiğim kadar..Düşünebildiğim,görebildiğim kadar..Ve her gün güneş tekrar doğduğunda sen de hazırsın şunları duymaya;"Yapamadım;sen yap..","Giyemedim;sen giydir..","İlaçlarım ner'de?","Hey,suyum ner'de?","Acıktım,yemek yap..","Bu bana iyi bakmıyor..","Ya benden bir şey olmayacak..","Banane,ben yapmayacağım..".Yani senden beklenenler..Ve yine çok zor;olmadığında olamayacağını bildiğin senler..Ben profesyonelim;yine bulurum,çaktırmadan mutlu olurum..Çünkü görürlerse otuz iki dişimi;yüz alırlar,başıma çıkarlar,şımarırlar..Küçülürsün,değersizleşirsin ve zorlanırsın.Çaktırmadan iyi kal..Yaşama yüz verme o kadar..
Boş sözler..Anlamsız,bölük börçük hayaller..Arada sırada seni yoklayan samyeli misali mutluluk..Kim kaybetmiş ki sen bulasın;bulsan da emanet gülücükler..Ne kadar kolay değil mi başkasının üzüldüğünü küçümsemek..Senin üstünde n'asıl dururdu..Belki de üstüne cuk otururdu ama şanslısın bana göre..O kadar gururlusun.Yanmayınca canın ne kadar da deli akar kanın..Ne kadar uzak sana;eminsin kendinden..Sen biliyorsun;hesap kitap net,saltanatın diğerine olmuş illet..Birileri acı çekiyor,birileri ağlıyor;ne kadar anlamsız geçmiş olsun demek..Ona da ne kadar iyi gelir senin boş vaatlerin..O vermeye kıyamadığın zamanından çalamadığın saatlerin..Lütufta bulundunuz;neydiniz,ne oldunuz..Aklınız sıra insanlık görevini yerine getirdiniz..Akıllan..Bir yerlerde hayat bitiyor.Bastığımız toprak ayağımızın altından gidiyor.Görevini yap,görevini yap;parçalan..İnsanlığa yararlı olacağın işte şu an..Vaktini ihtiyacı olana ayır;tatlı söz söyle,mazlumu kayır..Kendine iyilik yap;işe yara,faydalı ol..Sapla samanı karıştırma;üç günlük dünya..Aynaya bak ve sen kendinle dalga geç..Unutma;umursamadıkların senin gelecekteki kendine yapmadığın yatırımların..Bahçede ya bir çimen ya bir ayrık otu ya da onların arasından süzülen gül misali..Seç kendini..Ben öyle yapıyorum..
Ne olur,farkında olalım..Hayat kimine göre o kadar uzun ki mutsuzluğun dibine vurmuş yaşamadığı acı kalmamış ama hala gelecekten umudu var.Yaş kemale ermiş beden işlevini yitirmiş ruh teklemekte,algı ara sıra gelmekte,hiçbir ihtiyacını kendi görememekte ve mutlaka birine muhtaç bir yaşam..O bununla denenmekte..Rahman ona verdiği nefesi unutmuşcasına..Başka kullara daima tetikte.."Mevlam ne eyler,eylerse güzel eyler.." diyip onun sırlarına vâkıf olmak akıl kârı değil.Her an hazırlıklı olmak..Ölümün n'asıl,ne zaman ,nerede geleceği belli olmuyor.Yani sırayla değil,bilinmiyor.Üzgünüm her şeyi dert ettiğime..Kaygılarıma üzgünüm..Üzdüklerime değmiyor hayat,değmiyor..Tam da her şeyi yoluna koymuş çocuklar ve gelecek planlar,mutlu günler,hayal ettiği uzun yıllar,çocuklarının mürüvveti,güzel bir aile..Yaşantısını aldığı bir haber altüst eder..Amansız bir hastalık..Doğaya sesleniyorum;ne olur yapma,üzme,ağlatma,kahretme,sinsice içimize girme..Endişelerle yaşadığımız hayatı birbirimize kahrederek geçirtme..Bizi vesveseye boğma..Sevgi..Sevgi..Onu iten nefretle..Şu üç günlük hayatı dar etme;yaşamak isteyeni gönülsüz öldürme.Onun hayalleri var,onun sevenleri var,onun yarım kalan mutlulukları var..Ya Rahman,Ya Rahim..Beni duy..Biz senin kulunuz..Bizi kendimize bırakma..Nefsimize köle etme..Hangisi bizim için hayırlı;biz bilemeyiz,biz hiçiz..Seninle senin ışığınla ancak aydınlanırız..
Yaşadığım hayatı gizli yaşamak isterdim.Düşmanlarım sevinmesin;dostlarım,ailem üzülmesin.Ketum olsaydım;hiç kimse bilmeseydi gülmeden önce taze ağladığımı..Kimine göre hayellerim şımarıkça..Kimine göre yaşantım yok olma sebebi..Ama her şeyin vardır elbet bir sebebi..Ya arkana bakmadan gitmeyi bilmeli ya da razı olmak kaderin umarsızca sana hazırladıklarını sevmeli..Ya Allah diyerek;"Sıkıntı veriyor çünkü beni seviyor.."diye iç çekmeli;sevinmeli..Kazanırsın belki ahireti ya da sorgularsın;"Neden ben?Yaşam ne?Niye geldik?Ne için savaş veriyoruz?Elimizde ne kalacak..Ömür dediğin yarını var mı?Sıkıntılar son mu?Hangi bina sürekli depremlere dayanır?"
N'asıl bir temel ki bu;demiri sağlam,kumu öz,yıkılmaz..Tepesinde geceleri yıldızları,nurlu ayı etrafında..N'asıl bir bina ki bu;herkesin muradı,evi,dünyası zekice inşa edilmiş;saf,duru,halis,temiz..N'asıl da anlatılmış dilden dile..Yaşam emredilmiş.Her şey bana kalmış.Benim savaşım elimdekilerle yoluma devam etmek..Duygularım ve mantığım..İstediğim mert bir kader;adaletli..Savaşırım;atik ve çevik..Cesaretim;aldığım nefesim..Ve ben susuyorum;o konuşsun,biz dinleyelim..
Hişt,pişt! Or'da mısınız?Yandınız o zaman..Yine ben..Bu akşam şikayetlerim dile geldi.Beni kimler dinlerse yaşamı onlara şikayet ediyorum.Benimle mukabele edebilecek biri var mı?
Çok zor diyorum;çok zor,çok zor..İyi kalmak çok zor..Kolayı da var bunun.Alabildiğine kötü olmak..Bağırmak sorun çıkartmak kırmak dökmek yani kısacası parçalamak hayatı..Ayağımın altında ezmek..Bütün yanlışlarımla yol almak..Karanlık bir ormanda pili bitmiş bir fenerle ne kadar gidilebilirse..Bir yanım gülüyor;bir yanım feryat figan.."Hah!"..Tam;"Aradığım adresi buldum.."derken kaybettiğim şehirlerim..Tam da bütün dağları,uzak diyarları aşmayı isterken akabinde bir arpa boyu ileriye;bir ömür hep geriye,geriye..
Gelişmiyorlar;öyle bakıyorlar..İstiyorlar;vampir gibi yaşamın kanını emiyorlar..Törpülüyorlar;hayallerini,gençliğini,tekrar doğuşunu,yaratıcılığını öldürüyorlar..Seni,beni,onu,vs. inkar ediyorlar..Yaratılış özelliğini,yolculuğunu,bulmayı umduğunu hep geceltiyorlar..Duyguların tavan yaptığı anda;"Rahmaniyim.Tamam,şimdi.."..İstemediğim;irkildiğim çirkin renkler,korkutucu atmosfer..İşte o zaman;"Şeytaniyim."..
Hep toplamalıyım dağınıklıklarımı..Kendim zor gelmez bana..Eksenimde her an döndüğüm fırtınalarım,depremlerim,üzüm üzüme baka baka kararır misali ektiğim nefretlerim,biçtiğim şüphelerim çok sadık bir uşak gibi yıllarca peşimde..Ben yolculuktayım.Uzun süreli bir kabustayım.Uzatmaları oynamaktayım.Çok zor;iyi kalmak..Hele bir de farkettiler mi otuz iki dişimi gösterdiğimi;hasetçilerin gözündeyim.Çaktırmadan mutluluk yakalamak benim profesyonelliğim.Çünkü ben eğitiliyorum.Çünkü ustam çetin,katı;hiç göz açtırmıyor,hiç yüz vermiyor.Benden bir şey istiyor.Ama ben henüz bir olamadım.Ben toparlanamadım.Düşüncelerim bütün evreni geziyor.Her yeri tecrübe ediyor.Her duyguyu hissedebiliyor.Ve vakti geldiğinde tekrar bedende yer buluyor.Bunları düşünebiliyorum.Bunları ifade edebiliyorum.Uzakta ne varsa -dert,keder;mutluluk- anlayabiliyorum da yakınımdakileri algılayamıyorum bile..Çok zor;iyi kalmak..İyiyim;anlatabildiğim kadar..Düşünebildiğim,görebildiğim kadar..Ve her gün güneş tekrar doğduğunda sen de hazırsın şunları duymaya;"Yapamadım;sen yap..","Giyemedim;sen giydir..","İlaçlarım ner'de?","Hey,suyum ner'de?","Acıktım,yemek yap..","Bu bana iyi bakmıyor..","Ya benden bir şey olmayacak..","Banane,ben yapmayacağım..".Yani senden beklenenler..Ve yine çok zor;olmadığında olamayacağını bildiğin senler..Ben profesyonelim;yine bulurum,çaktırmadan mutlu olurum..Çünkü görürlerse otuz iki dişimi;yüz alırlar,başıma çıkarlar,şımarırlar..Küçülürsün,değersizleşirsin ve zorlanırsın.Çaktırmadan iyi kal..Yaşama yüz verme o kadar..
.jpg)