Kendin gibi olma..

  İnsanın başkasından öğreneceğinden çok kendi yaşadıkları ve yaşayacakları en büyük tecrübe ve merak edilen bir şey..Çünkü ben kendimde hiç bilmediğim bir beni keşfediyorum.İnsan hiç yaşamadığı hiçbir fikri olmadığı her bir olayda cahil,ürkek ya da yırtıcı bir kaplan olabiliyor.Aslında hepimiz hayatımızı sorunsuz,huzurla sakin geçirmek niyetindeyiz.Ama yola çıktık bir kere..Kendimiz dışında hayat denen bu yarışta rakibine bakarak onunla oyalanarak onun gelgitleri,tökezlemeleriyle zaman kaybetmemek yarışın kuralı..Yani kişi kendi yolunda hedefe kilitlenerek kendi gelişimini ve hayatın ona getirdiklerini kibarca kabul ederek bir gün işe yararcasına bir yere not almalı..Çünkü sayıya vurduğunda yaşamın asgari yetmiş,seksen sene olduğunu düşünürsek sanıyorum,sakin olmakta yarar var.Yılları düşünerek saniyeleri,kısa zamanları heba etmek insanın kendine verdiği en büyük zarar..Yaşam ne zaman son bulur;kesinlikle bilemeyiz.. 

  Bizler değişmiyoruz;değiştirmek istiyoruz..Bugün hepimizin kaygısı var.Kendimize bile itiraf edemediğimiz hep olmasını istediğimiz bir sürü hayallerimiz var.Ama bir türlü beceremiyoruz yetinmeyi..Kendi içimizde kendimizi bile barındıramıyoruz.Kim bilir,kaç kişi ömründe çıldırma noktasına gelmiştir..

  Kendisini ifade edip derdini,sıkıntısını paylaştığında bu diğer bir kişiye çok basit gelebilir.Senin çıldırdığına o talip olabilir.Yani herkesin derdi birbirine farklı gelebilir.Ne de olsa farklı hayatlar,çocukluklar ve mekanlar..Mutlaka etkilenir insan her olaydan ve yaşamdan farklı kişilikler çıkar..

  Ben kendime göre farklıyım.Mutlaka diğeri de öyle..Aynı çiçek bahçesinde renkli,ayrı ayrı kokan çiçekler gibi..Ya da bir meyve misali;büyümek için mevsimini bekleyen..Yapabildiğimi karşımdakinden mutlaka istemek belki de bencillik olur.Çünkü bu fıtrat meselesidir.Yani bir ile ikinin aynı olmadığı gibi..

  Sadece yapabildiğimiz ya da mutlaka yapmamız gereken karşımızdakini gerçekten anlayabilmek..Bunun için çaba göstermek..Bazen;"Kendin gibi ol." deriz ya;aslında öyle değil..Lütfen kendin gibi olma..Çünkü özünde kaba saba,saçma sapan ya da oturmasını kalkmasını bilmeyen birisidir veya birisiyizdir.O yüzden tedbirli olmak her zaman geliştirir..

Üç Harfli

  Ah aşk,sen kimlerin ağzındasın sakız gibi..Anlatılırsın dilden dile..Hele bu zamanda ayaklara paspas..Kimi evladına aşık kimisi sevgiliye kimi mevlaya kimi doğaya..Her ne olursa olsun;aşk çeşit çeşit ama hepsi kendi içinde farklılık gösterir..

  Aşk incitmemek değer vermek onurunu yerlere düşürmemek aşk sevdiğini ele güne rezil etmemek yeri geldiğinde fedakarlık etmek aşk bütünlük demek..Bölük börçük;kaba saba,çirkin kelimelerle anlatılamaz..Aşk iki seveni büyütür..Eğer gerçekse problemleri çözdürür..Yeri gelir,yaratıcılığı çoğaltır;yeri gelir,affeder;yeri gelir,onun için büyük savaş verir..Aşk öyle senin dediğin gibi parçalamak ve yok etmek değildir ya da bencillik,ikiyüzlülük asla..Olduğun gibi..N'asıl bulduysan öyle..Aşk canlı bir duygudur..Kırıldıkça eğilir,eğildikçe sürünür,anlamını yitirir ve alışkanlığa dönüşür..Sevgi yoksa içinde mecburiyete dönüşür ve birbirine hayatı dar eder;kaprisler,çocukca saçmalıklar,lakap takmalar,tahammül edememe ve sonuç hüsran..İte kaka,içi boşalmış bir kalp;zedelenmiş..

  İnsan aşkla kafayı bozmuş ve gelecekte aşkın tanımı arşivlerde kalacak soyu tükenmiş dinazorlar gibi..İnsan sadece hayvani eylemlerini gerçekleştirmek için birbirine ihtiyaç duyacak..Robotik,duygusuz,ruhsuz ve üç harf sembolik bir ödül gibi en çok sevene verilir..Aşk zedelemez,parçalamaz,güvenir,incitmez ve onu korur daima..Yürek işidir,zordur;her yiğidin harcı değildir..Layık olan başarır..Gerçekte başaran Allah aşkını da bulur..

Pembe Gözlük

  Senin gözünle bakmak isterdim dünyaya;lay lay lom..Ey çocuk..Ne kadar eminsin korunacağından..Düşünce kaldırılacağından..Lütfen bana da öğret oynadığın oyunları..Hiçbir şey yokmuş gibi ne bir kaos ne bir savaş..Sen yine de oynarsın oyunlarını çünkü eminsin..Biri seni korur;elin,kanadın olur..Bana da öğret,n'asıl oynarım bir savaşın içindeyken oyunlarımı..Kuralını ben bulamadım.. Pembe gözlüklerimi çoktan kaldırdım..Hatta artık uzakları hayal ederken yakını göremez oldum..N'asıl oluyor,bana anlat;ne oluyor orada..Senin gördüğün benim yine göremediğim..Sen gelecekten geldin;bilirsin..Söyle,hayata umutla bakabilir miyim..Teminat var mı yarına,plan kurabilir miyim..Söyle lütfen,bir gün ben de sen olabilir miyim..İnanabilir miyim tekrar..Yeniden doğabilir miyim..

Yankı

  Hani ırmaklar akar ya;nerelerden geldiği belli olmayan..Geçtiği üstünden ne varsa tadını alır,ulaşır doğaya su misali..Hani henüz ölmedik ya da olmadık..Birbirimizin hayatlarından geçerken hissettirdiğimiz ne varsa yankısıyız onun..Sesi hiç bitmeyen ömür nihayet olana dek..

  Belki de giymek istemediğimiz bir giysi bu..Hani deli misali;kendine ve başkalarına zarar vermesin diye elini kolunu bağlayan bir giysi..İşte o zaman zapt edilip ıslah için gönderilir..Anlayan çabuk şifa bulur;anlamayanın o giysi içinde yaşamı son bulur..Renksiz,ahenksiz,boşluğu dolduran..

Her şeyin başı öteki..

  Hayatta kandırıyoruz.;kandırılıyoruz..Kendimizi,şeklimizi,şemalimizi belirleyen sorunlarla boğuşma hali..Ne anlatıyoruz?N’asıl davranışlar tekrarlıyoruz?Korkuyoruz kendimizden..Anlatıyoruz,devamlı anlatıyoruz..Sürekli ahkâm kesiyoruz..İkinci kişi hep şaibeli;paranoya..Güven duygusu eksik;hep bir başkası suçlu..Daha kolay bu seçim..Daha güzel uyursun,rahatsın çünkü onun suçudur bu..Onun yüzünden olmuştur..Ne olduysa odur her şeyin başı..Daha kolaydır onu suçlamak..İşler iyi giderse onun katkısı yoktur..Kötüyse o suçludur çünkü odur o..

  Hepimiz birbirimize göre oyuz..Birbirimiz üstünde ne kadar etkiliyiz bazen ama fark şu gözden kaçırıyoruz,bizi şu anki biz yapan mutluysak ben;mutsuzsak o dememiz..Bencillik..Hep bir yere ait olma hissi..İzleniyormuşçasına hep tetikte..Samimiyet,modası geçmiş tabu..Kandıralım;kandırılmaya hazır olalım..Yeter ki günü kurtaralım..Uzun vade önemli değil çünkü yine n’asılsa onun suçu olacak..O zaman hayatta etkisiz eleman olmaya devam..Resmi gösteren çerçeve gibi..